Sommige ritten voelen van begin tot eind als een beetje gokken. Deze dag in Zwitserland was er precies zo een. Na het ontbijt ging de bagage weer op de motor en wilden we toch nog even kijken of de Nufenenpas misschien open was. Eigenlijk tegen beter weten in, maar dat hoort er in de Alpen ook gewoon een beetje bij.
Omdat die pas dicht bleek, werd het plan aangepast en gingen we met de autotrein verder richting de Gotthardpas. Die leek wél open te zijn. Wat volgde was een rit met van alles wat je in de Alpen kunt meemaken: kou, mist, sneeuwresten, even zon, daarna regen en uiteindelijk weer opdrogende wegen richting Duitsland. Juist dat maakt dit zo’n route die je onthoudt.
Overzicht
Regio: Zwitserse Alpen
Highlight: Gotthardpas, Nufenenpas, Furkapas én de Grimselpas
Type rit: Bergpasrit / dagetappe / onderdeel van een meerdaagse trip
Afstand: 331 km
GPX: gratis te downloaden via het formulier hieronder
Zelf gereden: ja
Overige metrics
Waarom deze Zwitserland-route de moeite waard is
Dit is niet zo’n route die alleen werkt als alles strak blauw is en elke pas open ligt. Juist deze rit laat zien waarom motorrijden in Zwitserland zo bijzonder kan zijn, ook als de omstandigheden minder ideaal zijn. De combinatie van hoge bergen, wisselend weer, indrukwekkende rotswanden en onverwachte overgangen in sfeer maakt dit een route met veel karakter.
Wat deze dag extra sterk maakte, was dat het echt een rit van schakelen werd. Eerst nog hopen op de Nufenenpas, dan improviseren met de autotrein, vervolgens de Gotthard op in de kou en mist, daarna ineens zon en uitzicht, en later weer regenpakken aan. Dat soort dagen zijn zelden perfect, maar vaak wel memorabeler dan een probleemloze rit. Deze route omvat wel de Nufenenpas, Gotthardpas, Furkapas én de Grimselpas, alle 4 echte toppers!
Eerst hopen op de Nufenenpas
Na het ontbijt begon de dag eigenlijk met een plan dat al op losse schroeven stond. Bagage weer vast, helm op en toch nog even kijken of de Nufenenpas open zou zijn. Soms wil je het gewoon nog even zelf zien, ook al weet je diep vanbinnen dat de kans klein is.
Dat is ook typisch Alpenrijden in het vroege seizoen. Je route staat nooit helemaal vast. Passen kunnen dicht zijn, omstandigheden veranderen snel en soms moet je gewoon onderweg beslissen wat nog slim is en wat niet. Precies daarom voelt zo’n rit ook meteen echt als avontuur, zelfs voordat de mooiste stukken beginnen.
Met de autotrein richting de Gotthardpas
Toen duidelijk werd dat de Nufenen geen optie was, werd het tijd voor plan B. Dus weer kaartjes kopen voor de autotrein en door richting de Gotthardpas. Dat soort momenten maken een rit soms juist leuker. Je volgt niet meer strak wat je vooraf had bedacht, maar beweegt mee met wat er die dag wél mogelijk is.
En eerlijk gezegd past de Gotthard daar perfect in. Het is niet zomaar een bergweg, maar een pas met uitstraling. Zelfs als het koud en grijs is, voel je al snel dat je in een heel ander decor rijdt dan een doorsnee route door de bergen.
Koud, mistig en nog volop sneeuwresten
Deze dag was duidelijk kouder dan de dagen ervoor. Daarbij hing er ook nog mist, dus echt uitnodigend voelde het in eerste instantie niet. Toch heeft dat in de Alpen ook iets. De omgeving wordt er niet minder indrukwekkend van, alleen ruiger en wat rauwer.
Wat vooral opviel, waren de enorme sneeuwresten langs de route. Twee weken eerder was hier nog tien meter sneeuw gevallen, en daar was nog genoeg van terug te zien. Juist dat gaf deze rit iets bijzonders. Je rijdt niet alleen door mooi landschap, maar echt door een bergwereld die nog maar net uit de winter aan het komen is.
De Gotthardpas laat zich ineens van zijn beste kant zien
En toen gebeurde precies wat in de bergen wel vaker gebeurt: ineens trok het open. Waar het eerst nog grauw en gesloten voelde, kwam opeens de zon door en werden de rotsformaties van de Gotthardpas echt zichtbaar. Pas dan zie je hoe robuust en indrukwekkend deze omgeving eigenlijk is.
Dat zijn van die momenten waarop een rit direct omslaat. De kou is er nog steeds, maar ineens voelt alles lichter. Je ziet meer van de pas, de lijnen in het landschap worden scherper en de route krijgt net dat extra beetje magie waar je vooraf op hoopte.
Even opwarmen met koffie en apfelstrudel
Hoe mooi het ook was, koud bleef het wel. Dus ergens onderweg was het tijd om even af te stappen, wat op te warmen en iets te eten. Een apfelstrudel met koffie is dan niet alleen lekker, maar gewoon onderdeel van de rit.
Juist op zulke dagen zijn die stops belangrijk. Even uit de wind, handschoenen uit, iets warms naar binnen en daarna weer verder. Dat breekt de rit op een goede manier en maakt het ook makkelijker om de omstandigheden daarna weer fris op te pakken.
Regen, lunch en dan door richting het Zwarte Woud
Rond het middaguur sloeg het weer alsnog om en begon het te regenen. Dan weet je eigenlijk meteen hoe laat het is: even lunchen, regenpakken aan en niet te lang treuzelen. Dit was zo’n moment waarop genieten van de Alpen langzaam overging in gewoon slim doorrijden.
Vanaf dat punt draaide de rit meer om meters maken richting Duitsland. Niet omdat het mooie er meteen af was, maar wel omdat regen in de bergen je ritme verandert. Je kijkt anders, rijdt rustiger en denkt vooral een paar stappen vooruit.
Later weer zon en warmte richting Duitsland
Het fijne was dat het richting Duitsland langzaam weer opklaarde. De zon kwam terug, het werd merkbaar warmer en op een gegeven moment konden de regenpakken weer uit. Dat voelt na zo’n nat en fris stuk altijd meteen als een kleine overwinning.
Daardoor kreeg de dag ook nog een ander slot dan je onderweg misschien had verwacht. Van koude, mistige Alpenpas naar drogere en warmere kilometers richting het Zwarte Woud. Rijd je daarna verder Duitsland in, dan is ook motorrijden in het Zwarte Woud een logische volgende stap. Juist die afwisseling maakt dit soort ritten goed. Het wordt nooit eentonig, en je hebt aan het eind van de dag echt het idee dat je ergens bent geweest.
Motorroute GPX download
Wil je deze route zelf rijden? Download de GPX-route hieronder dan gratis. Daarna kun je hem makkelijk importeren in je navigatie-app of motornavigatie en zelf op pad.
Wie zijn routes onderweg beter wil aflezen, kan ook kijken naar deze oplossing voor navigatie op de motor.
Voor wie deze route geschikt is
Deze route is vooral geschikt voor motorrijders die houden van Alpenritten met karakter. Niet alleen voor wie per se strak weer en perfecte omstandigheden zoekt, maar juist ook voor rijders die begrijpen dat een bergdag soms pas echt goed wordt als hij een beetje schuurt.
Je moet hier wel rekening houden met hoogte, temperatuurverschillen en snel wisselend weer. Maar als je dat erbij neemt, krijg je ook een route terug met veel beleving: grote landschappen, echte passen, onverwachte omslagen en dat typische gevoel dat een rit niet volledig voorspelbaar hoeft te zijn om juist heel goed te worden. Daarom werkt deze rit ook goed als etappe binnen grotere motorreizen door de Alpen.
Meer routes en tips voor Zwitserland en de Alpen
Wil je na deze route meer van Zwitserland of de Alpen ontdekken? Bekijk dan ook onze andere artikelen over bergpassen, Alpenroutes en motorrijden in Zwitserland voor extra inspiratie en praktische info en ook onze handige Alpenpassen overzicht.
Meer inspiratie:
Afsluiting
Deze zelf gereden Zwitserland-route over de Gotthardpas laat goed zien waarom Alpenritten zo blijven hangen. Niet omdat alles perfect liep, maar juist omdat er onderweg van alles gebeurde. Dichte passen, improviseren, kou, sneeuwresten, een plots zonnige Gotthard, daarna regen en uiteindelijk weer warmte richting Duitsland. Dat soort dagen geven een rit karakter.
Zoek je een GPX-route die niet alleen mooi is, maar ook echt voelt als een dag onderweg in de bergen, dan is dit een sterke rit om te bewaren.