Voor veel motorrijders is Zwitserland gewoon het walhalla. Hoge bergpassen, strak asfalt en uitzichten die je normaal alleen op ansichtkaarten ziet. Als je van bochten en fenomenale uitzichten houdt, zit je hier goed! En van alle routes die je daar kunt rijden, is de Furka – Grimsel – Susten loop er eentje die er echt uitspringt.
Het mooie aan deze rit is dat je drie totaal verschillende passen aan elkaar knoopt in één route. Je krijgt haarspeldbochten, hoogteverschil, open stukken, snelle doordraaiers en overal dat typische Alpengevoel. Niet voor niets wordt deze lus vaak genoemd als een van de mooiste motorroutes van Zwitserland.
Waarom deze ‘Big Three’ onmisbaar is op jouw bucketlist
Wat deze route vooral zo sterk maakt, is dat geen van die drie passen hetzelfde aanvoelt. De ene is ruig en open, de andere juist lekker vloeiend, en dan heb je ook nog een pas die technisch gewoon heel fijn rijdt. Ze liggen bovendien dicht genoeg bij elkaar om ze prima op één dag te doen, zonder dat het gehaast voelt.
De hele lus is ongeveer 120 kilometer lang en loopt dwars door het hart van de Zwitserse Alpen. Je kunt op meerdere plekken instappen, maar Andermatt, Meiringen en Innertkirchen zijn logische startpunten. Veel motorrijders kiezen voor Andermatt, simpelweg omdat daar van alles samenkomt en je meteen goed zit voor de rest van de rit.
Ga je richting de Alpen, dan is het slim om vooraf even te kijken hoe je een motorreis naar de Alpen goed voorbereidt.
De Route in Detail: De beste rijrichting
Qua rijrichting vinden veel mensen Andermatt → Furka → Grimsel → Susten → Andermatt het mooist. Dat is ook wel begrijpelijk, want zo valt het landschap mooi op z’n plek en rij je de route in een heel prettige opbouw. De uitzichten komen dan precies op de juiste momenten binnen.
1. Furkapass (2436 meter): Spectaculair en open
De Furkapass is meestal de eerste klapper van de dag. Vanuit Andermatt rijd je een indrukwekkende vallei in en daarna begint het klimwerk. De weg slingert zich omhoog met een mooie reeks klassieke haarspeldbochten. Hoe hoger je komt, hoe opener het wordt. De bomen verdwijnen, het uitzicht trekt open en ineens voelt alles grootser. Dit is echt zo’n pas waarbij je vanzelf wat vaker stopt dan gepland.
Wat de Furka zo goed maakt, is die combinatie van hoogte en ruimte. Het voelt spectaculair zonder overdreven technisch te worden. Een van de bekendste plekken onderweg is natuurlijk het uitzicht op de Rhonegletsjer. Ook Hotel Belvédère blijft een populaire stop, al is het maar omdat het zo’n iconische plek is voor een foto van je motor.
2. Grimselpass (2164 meter): Vloeiend en snel
Na de Furka rijd je vrij makkelijk door naar de Grimselpass, en daar verandert de sfeer meteen. Waar de Furka wat ruiger en opener voelt, is de Grimsel juist breder en vloeiender. Het asfalt is vaak heel goed en dat merk je direct. Dit is zo’n pas waar je lekker in een ritme komt, zonder dat je continu aan het corrigeren bent.
Onderweg kom je langs die bekende stuwmeren met bijna onnatuurlijk blauwgroen water. Dat geeft de Grimsel een heel eigen sfeer. Meer steen, meer water, meer dammen. Het landschap voelt hier bijna buitenaards. Niet per se de meest fotogenieke pas op elke meter, maar wel eentje die tijdens het rijden ontzettend goed voelt.
3. Sustenpass (2224 meter): De technische favoriet
Dan de Sustenpass. Voor veel motorrijders is dit uiteindelijk de favoriet van de drie. Niet omdat hij per se het meest bekend is, maar omdat hij gewoon zo compleet aanvoelt. De weg is technisch interessant, zonder druk of vervelend te worden. Je krijgt lange bochten, tunnels, flinke hoogteverschillen en asfalt waar je als motorrijder gewoon blij van wordt.
Een van de mooiste stukken ligt bij de Steingletsjer. Daar loopt de weg prachtig door het berglandschap en komt alles samen: het asfalt, de lijn van de weg en het uitzicht. Dat is typisch zo’n stuk waar je niet alleen aan het rijden bent, maar echt even denkt: ja, hier doe je het voor.
Andere passsen – De MM Alpenpassen database
Naast deze prachtige passen zijn er natuurlijk nog een hele reeks andere prachtige Alpenpassen die de moeite waard zijn. Maar welke en wat zijn dan de kenmerken? Die vraag hadden wij bij Motormakkers ook en daarom bouwde we deze handige Alpenpassen database. Bekijk hem vooral even!
Praktische tips voor motorrijders
Wie deze lus wil rijden, doet er wel verstandig aan om een beetje voorbereid op pad te gaan. In de Alpen kan het snel omslaan. Beneden in het dal kan het zomers warm zijn, terwijl het bovenop de pas ineens fris of grauw aanvoelt. Motorkleding in laagjes opbouwen is dus geen overbodige luxe.
Ook slim: check vooraf altijd even of de passen echt open zijn. Meestal zijn ze toegankelijk van juni tot oktober, maar dat zegt niet alles. In het voorjaar of na slecht weer kan er nog sneeuw liggen of kan een pas tijdelijk dicht zijn. Check dus voor vertrek altijd actuele websites zoals Alpenpaesse.de of de Zwitserse verkeersinformatie om te zien of de passen sneeuwvrij en open zijn.
Vroeg vertrekken is hier ook geen slecht idee. In juli en augustus is dit gebied populair en dat merk je. Niet alleen bij motorrijders trouwens, maar ook bij auto’s, campers en toeristen die overal willen stoppen. Als je vroeg gaat, heb je vaak nog wat rustiger asfalt voor jezelf.
Begin de rit ook gewoon met een volle tank. Andermatt en Innertkirchen zijn daarvoor de meest logische plekken. Dan hoef je onderweg niet te zoeken en kun je die hele lus gewoon relaxed rijden.
Zorg dat je goede navigatie voor op de motor heb als je de passen gaat rijden. Een groot scherm stelt je in staat met één korte blik de komende weg te bekijken.
Op de weg zelf is het vooral een kwestie van netjes blijven rijden. In Zwitserland kom je op bergwegen geregeld de gele PostAuto-bussen tegen. Die hebben voorrang en gebruiken hun claxon bij onoverzichtelijke bochten. Daar moet je echt rekening mee houden. Blijf op je eigen helft, kijk vooruit en ga er niet vanuit dat jij alle ruimte hebt.
Onderweg zijn er genoeg plekken om even af te stappen. De Rhonegletsjer is een logische korte stop, gewoon omdat het uitzicht indrukwekkend is. Grimsel Hospiz is ideaal voor koffie met uitzicht over het stuwmeer en bij de Steingletsjer wil je eigenlijk sowieso even de tijd nemen. Dat zijn van die plekken waar je beter niet alleen snel langs rijdt.
Wil je alvast een indruk krijgen van hoe zo’n rit eruitziet, dan kun je natuurlijk ook eerst onze video erbij pakken. Daarin rijden we over een paar van de mooiste Alpenpassen van Zwitserland:
En als je de route zelf wilt rijden, dan is een GPX natuurlijk wel zo handig. De hele lus is nauwkeurig voor je uitgewerkt, zodat je hem zonder gedoe zelf kunt nalopen en rijden.
Zelf rijden? Download de GPX
Wil je deze route zelf rijden? Download dan onze Alpenpas GPX hier.
Naast deze route hebben we ook andere route-downloads. Zoek je bijvoorbeeld een route dichterbij huis? Wij reden bijvoorbeeld ook eerder door de Noord-Eifel rond Monschau, en dat blijft een van de fijnste regio’s net over de grens. Ook leuk om te bekijken en zeker ook om te rijden!
Conclusie
Uiteindelijk is dit gewoon een route die je eigenlijk één keer in je leven gereden moet hebben als motorrijder. De Furka, Grimsel en Susten vullen elkaar perfect aan. Drie passen, drie totaal verschillende karakters, en samen een rit die je niet snel vergeet. Als je in Zwitserland één klassieke Alpenlus wilt rijden, dan is dit er zonder twijfel eentje die hoog op je lijst moet staan.